"సాలభంజిక" కూర్పుల మధ్య తేడాలు

సవరణ సారాంశం లేదు
}}</ref> ఈ సంస్కృత పదానికి అర్థం సాలవృక్షపు కొమ్మను పట్టుకుని ఉన్న [[స్త్రీ]] అని అర్థం. దీనినే మదనిక, శిలాబాలిక అని కూడా వ్యవహరిస్తుంటారు.
==కళా సాంప్రదాయం==
శాలభంజిక అనేది భారతీయ శిల్పకళ అయిన నృత్యం, తనను తాను అలంకరించుకోవడం, సంగీత వాయిద్యం వంటి వివిధ భంగిమలలో శైలీకృత చెట్టు కింద ఒక యువతిని సూచించే అందమైన రాతి శిల్పం యొక్క ప్రామాణిక అలంకారం. సాలభంజిక స్త్రీ లక్షణాలైన రొమ్ములు, తుంటి వంటివి తరచుగా అతిశయోక్తిగా ఉంటాయి. తరచుగా ఈ శిల్పకళా బొమ్మలు సంక్లిష్టమైన వెంట్రుకలను, ఆభరణాలను సమృద్ధిగా ప్రదర్శిస్తాయి. సాలభంజిక భావన పురాతన ప్రతీకాత్మకత నుండి పవిత్ర కన్యను సాళ లేదా అశోక వృక్షంతో కలిపే సంప్రదాయంను దోహడ అంటారు. దీనిని ఒక యువతితో స్పర్శ ద్వారా మొక్కల ఫలదీకరణం అని కూడా అంటారు. కాలక్రమేణా ప్రతీకాత్మకత మారిపోయింది. సాలభంజిక అలంకార శిల్పాలుగా ఉపయోగించబడే బొమ్మలుగా మారింది. సాధారణంగా ఆరాధకులు ప్రదక్షిణలు చేసే ప్రదేశంలో, అనేక హిందూ దేవాలయాల గర్భగృహానికి సమీపంలో ఉంటాయి<ref>{{cite web
<br />[[File:Nymph of Sanchi.JPG|thumb|180px|Shalabhanjika on Eastern Torana (gateway), [[Sanchi Stupa]] ]]
 
 
The shalabhanjika concept stems from ancient symbolism linking a chaste maiden with the sala tree or the asoka tree through the ritual called ''dohada'', or the fertilisation of plants through contact with a young woman. The symbolism changed over the course of time and the shalabhanjika became figures used as ornamental carvings, usually located in the area where worshipers engage in [[circumambulation]], near the [[garbhagriha]] of many [[Hindu]] temples.<ref>{{cite web
|url=http://www.pallavikrishnan.com/salabhanjika.htm
|title=Salabhanjika
|archive-date=2007-04-12
|url-status=dead
}}</ref>. ఒక కోణంలో ఉంచిన, సాలభంజిక బొమ్మలను ఆలయ నిర్మాణంలో బ్రాకెట్ బొమ్మలుగా ఉపయోగించారు<ref>{{cite web
}}</ref>
Placed at an angle, salabhanjika figures also were used in temple architecture as a [[bracket figure]]s.<ref>{{cite web
|url=http://www.hinduonnet.com/fline/fl2008/stories/20030425000206700.htm
|title=Hoysala heritage
|archive-date=2006-06-19
|url-status=dead
}}</ref>. పురాతన, ఆధునిక భారతీయ సాహిత్యంలో సాలభంజికలను తరచుగా ప్రస్తావించారు.[[File:Nymph of Sanchi.JPG|thumb|180px|Shalabhanjika on Eastern Torana (gateway), [[Sanchi Stupa]] ]]
}}</ref>
 
Salabhanjikas are also often mentioned in ancient and modern Indian literature.
 
==స్థానాలు==
Some of the most renowned salabhanjika sculptures are to be found in the 12th-century [[Hoysala]] temples of [[Belur]], [[Halebidu]] and [[Somanathapura]], in south-central [[Karnataka]]. The shalabhanjika on the East gateway (Torana), is the best known sculpture of the [[Sanchi Stupa]] near Bhopal, a World Heritage site, built from the 1st to the 12th centuries.<ref>{{cite web |title=Harmony set in stone |url=http://www.frontline.in/navigation/?type=static&page=flonnet&rdurl=fl2418/stories/20070921505506600.htm |publisher=Frontline |date=Volume 24 - Issue 18 :: Sep. 08-21, 2007 |accessdate=May 11, 2013}}</ref> One of early examples are the shalabhanjikas of built in [[Sunga Empire|Shunga]] dynasty dating to the 2nd or 1st century BC, found at the Durakhi Devi Temple, after the excavation of [[Kumhrar]], the remains of an ancient city of [[Pataliputra]].<ref>[http://yac.bih.nic.in/Da-01.htm An overview of archaeological importance of Bihar] Directorate of [[Archaeology]], Govt. of [[Bihar]].''"Shalabhanjika (the breaker of branches),"''</ref>
"https://te.wikipedia.org/wiki/ప్రత్యేక:MobileDiff/2890281" నుండి వెలికితీశారు