పద్య విశేషాలు
వృత్తాలు
ఉత్పలమాల, చంపకమాల
మత్తేభం, శార్దూలం
తరళం, తరలము
తరలి, మాలిని
మత్తకోకిల
స్రగ్ధర, మహాస్రగ్ధర
ఇంద్రవజ్రము, ఉపేంద్రవజ్రము
లయగ్రాహి, లయవిభాతి
జాతులు
కందం, ద్విపద
తరువోజ
అక్కరలు
ఉప జాతులు
తేటగీతి
ఆటవెలది
సీసము

అల్పాక్కర[1] ప్రసిద్ధ తెలుగు పద్య ఛందోరూపం. అల్పాక్కర అత్యంత ప్రాచీన పద్యరూపం. తెలుగు పద్య కావ్యాలలో వాడుకలోంచి క్రమంగా తప్పిపోయి విస్మృతిలో పడిపోయింది.

పద్య లక్షణముసవరించు

నాలుగు పాదములు ఉండును.
ప్రతి పాదమునందు రెండు ఇంద్ర , ఒక చంద్ర గణములుండును

ప్రాససవరించు

నియమము కలదు.

యతిసవరించు

ప్రతి పాదమునందు 3వ గణము యొక్క మొదటి అక్షరము యతి స్థానము

ఉదాహరణలు[2]సవరించు

అల్పాక్కర

సుమనఃపతియుగము సోముండును
నెమకంగఁ బ్రావళ్ళు నిండిమీఱ
గమనీయవిభవంబుగాంచునెప్డు
రమణీయ మల్పాక్కరము కృతుల

శిలలపై శిల్పాలు-చెక్కినారు, (మనవాళ్ళు)
సృష్టి కే అందాలు-తెచ్చినారు,
కనుచూపు కరువైన-వారికైనా
కనిపించి కనువిందు-కలిగించు (రీతి) గా.... (ఆచార్య ఆత్రేయగారు వ్రాసిన మంచి మనసులు సినిమాలో పాట అల్పాక్కరను పోలియున్నది

మూలాలుసవరించు

"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=అల్పాక్కర&oldid=2261151" నుండి వెలికితీశారు